A teraz coś całkiem z innej beczki...

[convallaria]

Dziabka napisał(a):Ja teraz nawet jakbym chciała, to już nie mam tylu możliwości (Mąż, dziecko, dom), więc się cieszę "dzikimi" raz na jakiś czas.

Z dzieckiem też można jeździć (no chyba, że to już wiek szkolny to zostają tylko wakacje) - sama mając 4-5 lat przeżyłam świetną przygodę dzięki moim rodzicom (byłam w Singapurze, Malezji, Tajlandii, Indonezji i Indiach - btw, teraz czekam z utęsknieniem na kartkę z/do tamtych krajów). Jak sobie pomyślę, że niedługo od tego czasu minie 20 lat (1992-1993) to mi się łezka w oku kręci. Oczywiście wszystko było bez tych wszystkich all-inclusive ofert gdzie jedziesz na drugi koniec świata po to żeby posiedzieć przy hotelowym basenie - nie rozumiem jak się można tym zachwycać. Od nie pamiętam kiedy chciałabym tam wrócić bo już w sumie nic stamtąd nie pamiętam (czasem patrząc na zdjęcia coś mi się przypomina).

Ayuto napisał(a):Strach przed wyruszeniem w nieznane/do obcego kraju, jest najgorszą przeszkodą. Bo zawsze jakieś fundusze się wygrzebie, zawsze trafi się na kogoś pomocnego, ale ta myśl czy nic się nie stanie, jest wkurzająca.

Zgadzam się z tym w 100%, bo jestem właśnie taką osobą z paraliżującym strachem przed nieznanym miejscem. Pasażerko, zazdroszczę ci tych wojaży (oczywiście w pozytywnym tego słowa znaczeniu), bo sama też bym chciała pojechać do jakiegoś europejskiego kraju stopem (najchętniej Hiszpania), ale brakuje odwagi i towarzysza.

nemezis871 napisał(a):Już się boję co o mnie będą mówić, skoro mam 25 lat i wciąż pytają mnie o dowód

Haha, u mnie to samo (tylko w maju 24 lata), ale najczęściej pytają jak kupuję jakieś jedzenie w sklepie spożywczym + piwo (najczęściej Redds). Jak idę do monopolowego po jakieś wino/wódkę to dowód znacznie rzadziej pytają .

Martina napisał(a):a ja nie cierpię mojego braku zorganizowania

Witam w klubie, z niczym nie mogę się ogarnąć a i tak pół dnia spędzam w necie .