To co nas raduje, wkurza, boli czyli wątek o naszych odczuciach

[nemezis871]

Ja się skłaniam bardziej ku teorii Pauliny Mam podobne doświadczenia, mam wrażenie, że od kiedy jestem ze swoim chłopakiem, to słyszę częściej propozycje pójścia na kawę/ spotkania się/ pożyczenia mi całej sagi Martina w zamian za spotkanie (nie powiem, to mnie chwilę kusiło ) i lepszego poznania niż przez całe liceum i dwa pierwsze lata studiów. Choć to wtedy raczej bym się na takie propozycje nie obraziła, a teraz jest mi głupio, bo trzeba jakoś grzecznie odmawiać
A tak apropos najlepszego podrywu wszechczasów, to w moim rankingu numerem jeden był koleś, który zaczepił mnie, kiedy wracałam z Sanepidu i mijałam usytuowaną obok ASP, zapytał mnie wtedy czy nie chciałabym mu pozować do obrazu, po czym widząc moją konsternację szybko dodał: ale nie do aktu! Takiego portretu, bo mi się podobasz! Przyznaję, że udało mu się mnie tak zatkać, że nim wymyśliłam coś sensownego chłopak zalazł za mną już prawie pod AWF Pewnie miał patent na podryw na studenta ASP, natchnionego artystę. Cóż, nie da się zaprzeczyć, oryginalny młody człowiek